خارش مغزی

در يک کشور فرضي! صد نفر روزنامه نگار در سلولهاي انفرادي زنداني هستند.

سلول ها کاملا بسته هستند ( آکوستيک و بدون پنجره براي نور ). زندانبان هر روز يک نفر از زندانيان را به صورت تصادفي انتخاب کرده و به سالني مي برد. در سالن چراغي هست که زنداني مي تواند در طول روزي که در سالن به سر مي برد آن چراغ را روشن يا خاموش کند.

چراغ در روز نخست خاموش است. به هر زنداني امکان اين داده مي شود که اعتراف کند که هر نود و نه زنداني ديگر حداقل يک بار به سالن برده شده اند. اگر يک زنداني اين اعتراف را بنويسد و دروغ گفته باشد٬ تمام يکصد زنداني همان شب يا به طور تصادفي بر اثر کوبيدن سر خودشان به جسم سخت يا به علت خوردن داروي نظافت يا به هر دليلي که اصلا به من و شما مربوط نيست اندکي فوت خواهند کرد.

در حاليکه اگر صحت داشته باشد تمام زنداني ها فردا صبح آزاد مي شوند تا از کشورشان مهاجرانده شوند تا يک وبلاگ درست کنند و راه هاي حل اين معما را در زندانهاي ديگر هم بررسي کنند. پيش از روز نخست زندانيها را يک بار با هم به حياط زندان مي برند تا اگر مي خواهند از هم خداحافظي کنند!

زندانيها چه کنند؟